No więc... Hej. Zapraszam cię na mój mały zakątek poświęcony przelaniu moich myśli na tekst. Mam nadzieję, że zostaniesz tu na dłużej, niezwykle by mnie to ucieszyło (ꈍ ꒳ ꈍ✿)
No dobra, to dosyć... niespodziewany comeback. Szczerze mówiąc... nie sądziłam, że kiedykolwiek jeszcze będę pisać na blogu. No bo kto niby czyta blogi w tych czasach?
Mimo wszystko stwierdziłam, że hej, jak już oglądam dramy w ilościach hurtowych, to można podzielić się swoją opinią na ich temat. Chyba po to właśnie powstała inicjatywa blogu? Okej, muszę się trochę rozpisać, bo mimo iż na tym blogu znajduje się tylko jeden post, to czuję do niego pewien sentyment (jak jesteś tu tylko dla recenzji, to przejdź do kolejnego akapitu). Opublikowałam go 5 lat temu, zmieniło się trochę w moim życiu, nie powiem, że nie. Wydaję mi się, że dojrzałam, nabrałam pewności siebie. Jak myślę 14-letniej mnie, mam przed oczami smutną dziewczynę, odizolowaną od klasy, w zasadzie trochę nawet społeczeństwa. Taka, o której nikt za bardzo nie pamięta, w ciemnych ciuchach, glanach i ze sznytami na przedramieniu. Trochę taka emo dziewczynka, która z zewnątrz twardo udawała, że z nikim zadawać się nie chcę, ale w środku głośno wołała o atencję. Tak, myślę, że szukanie atencji to właściwe określenie. W każdym razie, to właśnie dramy dawały mi odskocznie od codzienności, stanowiły taką bezpieczną oazę. Wow, ale poetycko. I to się w zasadzie nie zmieniło. Dobra, chyba starczy tego, przejdźmy to mojego zaszczytnego miejsca 10 w rankingu dram!
Nazwa: Who Are You: School 2015
Gatunek: Serial młodzieżowy, Mystery
Obsada: Kim So Hyun, Nam Joo Hyuk, Yook Sung Jae (BtoB)
Liczba odcinków: 16
Rok: 2015
Zapewne spore grono kojarzy tę pozycję i zapewne sporo też ją oglądało. Ja sama oglądałam ją kiedy wychodziła, także w zasadzie w okolicach ostatniego posta :') Trochę już klasyk, który warty jest obejrzenia. Mamy tutaj do czynienia z kolejną częścią serii "School". (Przyznam się bez bicia, że jeszcze nie miałam okazji obejrzeć części z 2013, choć wizja Kim Woo Bina i Lee Jong Suka w jednej dramie zawsze mnie pociągała.) Każda część z serii ma docelowo skupiać się na życiu szkolnym oraz problemów spotykających uczniów w Korei (jak się po tytule nietrudno domyślić ;)).
Opis fabuły: Go Eun Byul oraz Lee Eun Bi (Kim So Hyun) to bliźniaczki, które jednak wychowywały się w zupełnie innych warunkach. I o ile życie pierwszej z nich jest usłane różami; jest jedną z popularniejszych dziewczyn w klasie, ma wiernych przyjaciół, w tym Han Yi Ana (Nam Joo Hyuk), z którym przyjaźni się od dziecka, to druga... no jest to przykład typowej dramowej laski, nad którą znęca się większość klasy (począwszy od sceny, gdzie koleżanki bullies robią z niej ciasto urodzinowe - no coś pięknego), a ona sama mieszka w sierocińcu w Tongyeong.
W tym czasie klasa Go Eun Byul wyrusza na wycieczkę Tongyeong, gdzie główna bohaterka znika w niewyjaśnionych okolicznościach. Z drugiej strony Lee Eun Bi zostaje niesłusznie wywalona ze szkoły, co kończy się jej próbą samobójczą. Jak to jednak z próbami bywa, nie dochodzą one do skutku i budzi się ona w szpitalu. Po przebudzeniu nie pamięta nic, a wita ją kobieta, przedstawiająca się jako jej matka.
W ten sposób dziewczyna przejmuje życie jako siostra, lecz im dłużej przebywa w szkole, tym więcej zaczyna przypominać sobie ze swojego życia. Chyba tyle starczy z fabuły, nie chciałabym spojlerować za dużo.
Recenzja: To jest drama bardzo dla mnie ważna, bo to właśnie dzięki niej poznałam Nam Joo Hyuka i od momentu obejrzenia jej jest moim ulubionym aktorem.♥ No i w zestawieniu z Sung Jae miłosny trójkąt staje się naprawdę okrutny. Drama na pewno w swojej formie oryginalna, a zarazem przedstawiono w niej rozległe środowiska szkolne. Trzyma w napięciu, choć przyznam szczerze, że niektóre sceny nużyły, a szczególnie motyw matek, chodzących na kawkę i zakładających sobie kółko wzajemnej adoracji. Po prostu w niektórych miejscach ma się wrażenie, że sceny zostały nakręcone na siłę, byleby wypełnić czas antenowy. Na szczęście takich momentów nie jest dużo, także da się to przeżyć. Na pewno jako jedną z zalet dramy wymienić trzeba dokładność w odtworzeniu rzeczywistości. I oczywiście nie mówię tu o głównym wątku zamiany bliźniaczek, ale o wątkach pobocznych, które wiadomo, że były podkoloryzowane, ale potrafiły zatrzymać istotę problemu. Na szczególną uwagę zasługuje soundtrack, który ojej, jest naprawdę przepiękny, a w szczególności główna piosenka - Tiger JK - Reset. No po prostu cudeńko, którego polecam posłuchać posłuchać sobie w wolnej chwili.
Także podsumowując - drama ta stanowi naprawdę solidną pozycję w kategorii "Drama na nudne wieczory" :3
Witam Was w mojej pierwszej recenzji :) Musicie wybaczyć mi moje niedoświadczenie w stylu pisania, ale mam nadzieję, że w trakcie następnych recenzji to się poprawi :) UWAGA, RECENZJA MOŻE ZAWIERAĆ SPOILERY. Nazwa: K-Pop Ultimate Survival Gatunek: komedia, idol-drama, romans Liczba odcinków: 14 Okej, na samym początku powiem, że będzie sentymentalnie, bo to moja pierwsza drama. Pamiętam, że kiedy ją pierwszy raz oglądałam, to nie wiedziałam nawet, w jakim języku jest. I tak właściwie zaczęła się moja przygoda z dramami.
Opis fabuły: Ji Seung Yeon, czyli główna bohaterka, na początku dramy wyjeżdża do Anglii, by studiować muzykę. Niestety przez swoją kreatywność na przesłuchaniu, komisja wyzywa jej kompozycje od śmiecia, a ona sama ląduje na ulicy z walizką w ręku. W tym samym czasie k-pop'owy zespół M2 z Kang Woo Hyun na przedzie, jest w ciągu trasy koncertowej po tym samym kraju. Lider w stosunku do fanów ma image ,,niewinnego księcia" wobec wielbicieli przybiera swój standardowy uśmiech. Natomiast wobec swoich współpracowników jest no cóż... jednym słowem dupkiem. Jest chamski i bezczelny, co jest kompletnym kontrastem jego scenicznego zachowania.
Ji Seung Yeon po powrocie do Korei, chcąc wspierać swojego przyjaciela z dzieciństwa - Kwon Ji Woo, startuje w przesłuchaniu do męskiej grupy M2. Jakie będą następstwa tej decyzji? Tego Wam nie będę spoilerować, buahaha, jestem chamska. Recenzja: Na początek: zaczynając dramę nie przestraszcie się początkowej, okropnej gry aktorskiej Go Eun Ah (Ji Seung Yeon), z ciągiem dramy się ona polepszy :) Według mnie sama główna bohaterka jest po prostu boska - głównie przez jej rozwalające mózg zachowanie (szczególnie zdejmowanie gaci innym X'D). Jak w co drugiej dramie mamy tu dziewczynę przebierającą się za chłopaka. Na moje, to na pierwszy rzut oka widać, że to babka, ale heloł? To je drama, tego nie ogarniesz. Kolejnym częstym wątkiem jest początkowa wrogość Seung Yeon i Woo Hyun'a. Dramę oglądałam już trzy razy; i za każdym razem rozwala mnie jedno: podobieństwo Park Yoo Hwana (Kang Woo Hyun'a) do żółwia :') Od początku był nazywany przeze mnie Człowiekiem Żółwiem.
Jeśli chodzi o przezwiska w tej dramie, to to nie koniec, oo nie C: Mamy tu również przyjaciela Seung Yeon - Ji Woo, nazwanego Trzęsidupą, aka Przyjacielem Ciotą. Hm, chyba nie muszę tłumaczyć powodu tego przydomka. A! Właśnie. Jedną z bardzo ważnych cech tej dramy jest to, że fabuła nie staje się coraz nudniejsza z odcinek na odcinek, jak to w niektórych bywa... Jest to jedna z moich pierwszych dram, ale też jedna z ulubionych, między innymi dlatego, że nieraz szczerzyłam ryja do absurdalności niektórych scen. Jeśli szukasz dramy, która jest zarazem śmieszna jak i romantyczna, to drama dla Ciebie :) Wymyśliłam sobie, że będę oceniać dramy przydzielając punkty za poszczególne aspekty: - fabuła, - gra aktorska, - oryginalność, - popularność, - całokształt. Tak więc, albowiem, gdyż za każdy podpunkt mogę przydzielić maksymalnie dwa punkty, co daje nam całościowo maksymalnie dziesięć punktów za wszystko. Więc co do K-Pop Ultimate Survival:
• fabuła - 2/2 • gra aktorska - 1,5/2 • oryginalność - 1/2 • popularność - 0,5/2 • całokształt - 1,5/2 Całkowita ocena: 6,5/10 To by było na tyle :) Jeśli macie jakieś sugestie, bądź nie zgadzacie się z moją opinią, śmiało napiszcie w komentarzu :3
